Today is the day!, our new single [cluster_B] with Lucas [antigama/dante] drops, this is just the beginning for both of us. Lucas and Antigama for that instance according to their FaceBook page, planning an album for this year, yes, so if you like [cluster_B], you gonna love Antigama even more! I doubt you haven’t heard of them, if so, check them out! In the meantime please do enjoy our new single streaming on all major platforms!

Following up on our latest crushing grindcore/antimusic release with [antigama]’s Łukasz Myszkowski on vocals, we’re pleased to inform you that the wait is finally over. [cluster_B] is going live on 31st of May, you can pre-save it now. Track will be first released on all major streaming services so make sure you add it to your playlists. Bandcamp release will follow shortly.

spread the word!

You can pre-save it here


Some of you probably have noticed that I have taken down a few albums off the streaming services, times are changing, and finally I was able to upload all albums in the quality they were originally recorded. You can expect lossless quality at least, across all major platforms now. Of course, it wouldn’t make any sense if I just dump all my music simply in better quality, no way! All albums are now in special editions, containing released only on CD versions of the tracks, with additional ambient-noises I love so much, lyrics and if you’re the Apple Music user, I even synced lyrics (this may take a few weeks to appear though).

Also while I was preparing the entire back catalog for streaming, I came across an earlier version of aether, surprisingly different… in a good way, then I thought why not release it? it could be a great way to listen to [aether] again, however slightly from a different angle. Let’s face it, how often do we go back to our favorite albums hoping that we’ve missed something? Not sure what you guys think about this, but personally I think it’s a pretty damn sweet idea! [dark_aether] drops on 31.05.2022, following Bandcamp release later on.

[dark_aether] – 31.05.2022

BandCamp Fridays are back!


Do you know what I like about planning? …nothing…absolutely nothing…and do you know why? because it doesn’t really matter, and here we are. A newborn experiment turned out to be so captivating I just couldn’t resist.

I’m not gonna bore you with details about how this colossus of a sound is being made, however, I can tell you that this is actually a song from start to finish. It has all the instruments, everything is recorded [4672] “a” standard way and yet it doesn’t sound like it. For years I’ve been trying to find a way to glitch my songs the way they would sound as sick as other stuff I make and there you go, 34 minutes long monster of a sound. If you can’t go through the whole colossus then please be patient, I’ve already prepared 5 mins version to which we’re planning to drop adequate video 😛

This is the first step towards an expansion I am planning. First of all, I’m coming back to one of my initial ideas, some of the new [4672] stuff will be instrumental only, the same as [noema], some may even appear in two versions. All those albums will be called [NH]. Also in the pipeline are, two new concepts, but about them later.

stay tuned!

All the best in the new year…..the year of [sick_studio]!

Thought you might be interested in how we’ve managed to pull this off…

Last Sunday, Dec. 5th we premiered our latest video [cluster_B]. As per usual this was a long-overdue, for some reason it always takes ages to do something exciting. The track itself was written almost two years ago and went through countless alterations before I even considered it good enough to share it with Lucas. It all started with a basic idea, we knew one thing, it needed to be worthy of a Track. We’ve always wanted to work with Lucas, and when the right opportunity came along, we immediately decided that [stop-motion] will be the best platform. Having previous #little experience with [stop-motion] and knowing the limitations of that method we’ve started writing.

Here’s the first video we made using stop-motion.

I’m not saying it was easy, scripts are always challenging, plus the reality and availability of various products required to simply do the job are not something easy to deal with. I think it is fair to say that we’ve started pre-production somewhere around April 2021. We had a basic script with a list of shots we’d like to make, however, we tend to leave room for improvisation which plays a huge part in our creating process especially for me when it comes to writing the music. This time wasn’t any different. We knew that in order to take this production to the next level we need to combine various methods of filming. Obviously wanting is one thing…

So, long story short we’ve decided that we’ll shoot [cluster_B] on green screen, and like this wouldn’t be enough we’ll try to amalgam it with the traditional way of making a video with stop-motion techniques.

We’ve split the ideas in half and took on the building of the model. I never tend to keep a record of what I do, I get so immersed into the creation process, I instantly forget about surroundings and the fact it would be cool to show later how the stuff was made. Luckily Przemek aka “J-sick” Trzaskowski keeps a record of some of the scenes and builds he makes. Below I’ve gathered a few time-lapses from the build we’d like to share with you. I hope you’ll find this equally exciting and inspiring.

Thanks for being here with us and feel free to share this story, if you have any comments or questions you know you can always write to us, we may not answer straight away but we definitely will asap.

and here’s the final product in case you haven’t seen it yet…

in case you wondering when this will hit streaming platforms or will it ever make it to CD, then the answer is “possibly”, “that’s the plan”, “maybe”

sorry, I can’t give you any concrete details, we simply don’t know it yet. The plan is always the same, look for a publisher – when failed, publish it yourself heheh, anyway be patient with us and enjoy the new stuff!

Thanks for the support [4672] / SickStudio

In case you’ve missed it, we have a new video. Two years in planning including song writing and researching. I have to say it wasn’t easy, but I think everything came together nicely. Video is packed with a bunch of easter eggs including reference to Rorschach character from DC universe as the only character I appreciate from DC hehehe, #being proper Marvel fan. Actually, this is my hidden reference to Hermann Rorschach and his test, which inspired me to do series of images “When Left becomes Right” all you can find on my instagram profile, also since Marcin “Mały” Brzeźnicki is a big fan of DC, we thought this would become a fine addition to the whole concept.

The Concept

Our Video is based on actual 1996′ chess match between Grand Master Garry Kasparov and Deep Blue chess computer considered as first AI in the modern history to win in the game of chess. Deep Blue’s win was seen as symbolically significant, a sign that artificial intelligence was catching up to human intelligence and could defeat one of humanity’s great intellectual champions. In our interpretation of this game AI is played by the mask which flashes with holographic images of greatest minds such as Albert Einstein, Marie Curie, Nikola Tesla, Stephen Hawking, Michael Faraday, Carl Sagan, Aldous Huxley, Philip K. Dick, Albert Hofmann, Sigmunt Freud and many many more, all mashed up together. It has been 25 years since February the 10th, 1996′, the day we’ve understood that one day our creation may become something far greater than us, therefore we thought it would be a good idea to celebrate this event in anticipation for SKYNET to blow us to kingdom come.

The Lyrics

Coincidentally, the idea for the lyrics came from Marcin himself, just like all lyrics on the [split]. Marcin wanted to reflect on the ironic competition interaction and zero-one laws we’re all bound by. In this case I only suggested the title change, since [zero-sum game] fitted perfectly the concept I had in mind for a game of chess that J-sick since forever wanted to shoot.

The Epigraph

Quite often we decide to include some opening lines that reflect on general concept of either album or video, however this time we decided to refer to the next track that we’d like to shoot the video for as well as the [zero-sum game]. Not giving away too much the next track will be called: [post futuristic act of cosmogenesis].

Below I attached few pics from shooting plan courtesy of J-Sick and Marcin’s Lyrics plus all the text from the video.

Sometimes people don’t want to hear the truth because they don’t want their illusions destroyed.

~Friedrich Nietzsche

Zero-sum game
In game theory and economic theory, a zero-sum game is a mathematical representation of a situation in which
each participant’s gain or loss of utility is exactly balanced by the losses or gains of the utility of the other participants. If the total gains of the participants are added up and the total losses are subtracted, they will sum to zero.

On February 10, 1996, after three hours, world chess champion Garry Kasparov loses the first game of a six-game match against Deep Blue, an IBM computer capable of evaluating 200 million moves per second.

Deep Blue’s win was seen as symbolically significant, a sign that artificial intelligence was catching up to human intelligence and could defeat one of humanity’s great intellectual champions.

[zero-sum game]

Lyrics by: Marcin “Mały” Brzeźnicki

indoctrination seeks to justify destruction
reset it all and kill
no more, reset it all
wash away filthy human kind

blessed be the strength of earthly nature
blessed be the power of untapped human mind

the balance must be maintained even at the price of human kind
the balance must be maintained even at the price of genocide

lost all rights
gain or die
lost in a zero sum game

zero sum game

humanity has passed a death sentence on itself
blessed be the one and only the circle of life

one with the tide
one with cleansing
one with the fury
one with life

ten plagues were not enough

the sign was not understood

This took longer than I thought it would, ….. …for some reason, anyway pleased to tell you that brand new video for a track called [8+D2.0] which translates to “[STD] 2.0.”, will air on 24.01.2021 @8:00PM CET on YouTube (link below). This experiment will open an idea that came around November 2019. Track will feature Marcin “Mały” Brzeźnicki from [Mass Insanity] on vocals (if you like a good old classic death metal you have to check them out!), who initiated the idea. Track will be release along with 4 other compositions on the split with a project [MAUPOGER] later this year. This is the first single in history of [4672] which lyrics are written entirely in polish by Marcin. Stay tuned for more info regarding this release, hope you like the video! stay safe!

link to fb event:

link to YT:

—- —— ——- —
[4672] – [8+D2.0]: [SPLIT]
—- —— ——- —
[4672] are:
Artur Ostrowski
Przemysław Trzaskowski
feat.: Marcin Brzeźnicki [Mass Insanity]
—- —— ——- —
Video Guest Appearance:
Waldemar “Hector” Połom [Mass Insanity]
Łukasz Szcześ
—- —— ——- —
—- —— ——- —
Video by: SickStudio & Marcin Brzeźnicki ©2021
& Spectrosphere Studio
—- —— ——- —

Hope you’ve liked our brand new video, if so please do share it with your mates, below front cover of [split] album and concept of layout!

Mega zaskoczeniem jest dla nas fakt, iż po niespełna 10 latach dłubaniny, wcześniej niezauważonej nikomu, w końcu udało nam się dotrzeć do ludzi którzy nie tylko rozumieją naszą muzykę, ale również potrafią się z nią utożsamić, tym bardziej jeśli jest takim czowiekiem Marcin, dziękujemy za wspaniały wywiad i wsparcie!


Wielkim zaszczytem była dla mnie rozmowa z niepodzielnym liderem [4672] Arturem Ostrowskim[4672] to projekt dość enigmatyczny, łączący wpływy industrialu i djentu z metalem tak zwanym ekstremalnym na tyle pomysłowo, że trudno znaleźć porównywalny twór na muzycznej mapie Polski. Początków tego dziwactwa możemy szukać już w okolicach 2011 roku wraz z premierą albumu [452Hz]. Kolejne krążki to [takuboku] (2013) i [paradox] (2016), a w roku bieżącym z pełną mocą uderza najnowszy…
Nie ukrywam, że najnowsze wydawnictwo [aether] powaliło mnie na kolana, o czym pisałem w recenzji. Nie dziwi więc fakt, że byłem ogromnie ciekaw, co do powiedzenia ma na temat płyty (i nie tylko) sam autor. Zapraszam do lektury wywiadu tak samo gorąco, jak do sprawdzenia, jaka muzyka kryje się za cyframi.

Nazwałeś swe dziecko [4672], co oznaczają te cyfry? Może jest to numer kolejnego prototypu sztucznej inteligencji, który budujesz w swoim tajnym laboratorium?

To numer kierunkowy do CERN (śmiech). Założeniem tego projektu było zawsze wywrócenie każdej możliwej zasady, więc nawet nazwa musiała jakoś odnaleźć się w tych wymogach. Nazwy same w sobie zawsze mnie trochę irytowały, stąd poszukiwanie czegoś adekwatnego było nie lada wyzwaniem. Odpowiedzią na to wyzwanie okazał się Tool z albumem Ænima, na którym znajduje się utwór Forty Six & 2, który zawsze mi się podobał, a gdy zagłębiłem się w jego zawartość liryczną, okazało się, że mamy wspólny “lot”, który pasuje jak ulał do reguły numer 1. Reszta to już była estetyka, którą nabyłem przez lata traktowania się powykręcanymi dźwiękami.
A tak w ogóle to skąd wiesz o moim laboratorium? I jak to możliwe, że jeszcze żyjesz? (śmiech)

Ha! Rzetelne przygotowanie (śmiech).

Co do budowy sztucznej inteligencji, to trochę mi jeszcze brakuje, a też nie leży to na mojej liście priorytetów za wysoko (śmiech). Mając próbkę tego, co Facebook AI Research zrobiło i jak to się skończyło, nie sądzę, że jest sens brać udział w tym wyścigu. Ale szczerze się przyznam – przydałby mi się taki Jarvis, jakiego miał TonyStark, sądzę że moje życie zredukowałoby się do zajmowania się tylko i wyłącznie ciekawymi rzeczami, o czym skrycie marzę (śmiech).

Jesteś odpowiedzialny za ogólny koncept [4672], ale do swojego teamu zaprosiłeś sporo gości. Proszę opowiedz, kto jest odpowiedzialny za współudział przy budowie tej maszyny zagłady.

Tym razem udało mi się zaprosić kilku ciekawych gości. Jak trafnie zauważyłeś jest ich sporo, ale dla mnie to możliwość dzielenia się moją wizją i tym samym wzbogacanie jej dzięki talentom moich przyjaciół. Szczerze przyznam, że nie należało to do najłatwiejszych zadań, do tego strasznie długo materiał leżał bez wokali i nie raz wątpiłem w jego ukończenie. W tym miejscu powinienem podziękować Przemkowi (Trzaskowskiemu –, bo to właśnie on cisnął mnie o skończenie materiału, zwłaszcza że klip do tytułowego [aether], którego jest twórcą był już dawno skończony. Chronologicznie, wokale osadzili: Marcin Kaźmierski, który zbudował trzon większości numerów, następnie mieszankę wzbogacił Dawid Furmaniewicz, z którym znamy się od bardzo dawna. Praca z Dawidem to była czysta przyjemność, a efekt muszę przyznać nas obu zaskoczył. Podobnie zresztą było z Mateuszem Sibilą. Ostatecznie kropkę nad “i” postawił Piotr WasylukPiotr to wokalista z bardzo dużym dorobkiem muzycznym, prawdziwy “PRO”, którego notabene jestem wielkim fanem, więc było to dla mnie mega wydarzenie. Bardzo długo robiłem do niego podchody, aż w końcu udało mi się go namówić, no i chyba spodobała mu się współpraca, bo już zaczęliśmy pisać nowy materiał, w którym to będzie można usłyszeć Piotra w pełnym wymiarze. W międzyczasie Grzegorz [sin] Ambroży dograł też solówkę do [inclination], oczywiście nie mogę zapomnieć tu o Przemku wspomnianym wcześniej, który gościnnie pojawia się praktycznie od początku istnienia cyferek, w bardziej kreatywnych przejawach, tym razem jednak zdecydował się na instrumentalny atak w postaci drumli. Przemek to chodząca maszyna generująca kreatywne wyzwania, którym niełatwo sprostać. Sądzę, że na następny album też coś ciekawego przygotuje.

Jaki cel ma spełnić Twój projekt? Doszukując się kontekstu jego powstania, to maszyna, która posiada uczucia i do złudzenia przypomina człowieka czy odhumanizowany cyborg pozbawiony skrupułów, który przygotowany jest na każdy rozkaz swojego twórcy?

Celem zawsze było tworzenie muzyki, to projekt z długoterminowym planem, bez daty ważności czy spożycia (śmiech).
Wydaje mi się, że to takie moje odhumanizowane alter-ego, bunt cyfrowego “JA”, bez społecznościowych hamulców, zasad systemowych czy filtrów werbalnych (smiech). To też mój ośrodek skupiania kontrastów i eksplorowania dźwięku w najdziwniejszych formach, taka mała maszynka do dekonstrukcji dźwięku.

[4672] to twór w każdym calu futurystyczny. Muzyka, grafiki i wizualizacje otwarcie nawiązują do przyszłości rodem z filmowej serii Terminatora i niechybnego końca obecnego porządku na świecie, gdzie człowiek „panuje” nad swoimi tworami. W przeszłości wiele mówiło się o nadchodzącym buncie maszyn. Obserwując dzisiejszy świat i nawiązując do Twoich inspiracji, może zamysłów, zastanawiasz się czasem jaka czeka nas przyszłość lub jej koniec?

Ja staram się szukać jasnych stron, niemniej mam wrażenie, że w końcu jakiś człowieczek sprowadzi nas wszystkich do epoki kamienia. Mało ludzi sobie zdaje z tego sprawę, w jak szybkim tempie moglibyśmy się tam znaleźć, że nie wspomnę o temacie wyginięcia pszczół, który by nas załatwił w 4 lata. Ponadto jest jeszcze coś takiego jak “Doomsday Clock”, który obecnie wskazuje 2:00 minuty do północy, co oznacza, iż jesteśmy równie blisko zagłady, jak podczas zimnej wojny. Nie powiem, aby napawało mnie to zbyt wielkim optymizmem, ale zakładając, że ludzkość jednak nie ukrywa swojej fascynacji ogólnie pojmowaną destrukcją, tym samym przesiąknięta jest obsesją kreowania konfliktów, sądzę że faktycznie nie jesteśmy daleko od globalnego resetu. Czytałem też kiedyś o czymś takim jak “Timeline of Mass Extinction Events”, i że zbliżamy się do szczęśliwej piątki, więc w swojej własnej paranoi też nie jestem sam (śmiech). Na szczęście ewolucja ma taką ukrytą tendencję na zataczanie koła, więc nie ma się o co martwić, najsilniejsi przetrwają i to do nich będzie należało spieprzenie tego wszystkiego po raz szósty.

Wróćmy do szczegółów wydawnictwa. Opowiedz proszę jak udało Ci się namówić Ermland Productions do wydania tak niekonwencjonalnej muzyki?

Zawsze powtarzam, że wszystko w tym projekcie to zasługa kosmicznej pomyłki (śmiech).
Ermland Productions to wydawca skupiający się na twórczości niezależnej i twórcach nieograniczonych formą. Więc nie wiem jak (śmiech). Tak na poważnie, to odnaleźliśmy się w sumie przez przypadek, a raczej przez synchronizację zdarzeń. Andrzeja “Andzię” Choromańskiego, którego zapewne wszyscy znają z Atriocious Filth poznałem przez Piotra, znając go wcześniej jedynie z 100% Jesus. Może godzinę przed audycją u Adasia: “Muzyka to przyprawa” zgadaliśmy się przez Messengera, podczas gdy on wracał bodajże z koncertu. W każdym razie Andzia wraz z Adamem Sieklickim podczas tej właśnie audycji mieli przedstawić plan na Ermland, a Adaś miał akurat zaprezentować tytułowy [aether]. Sądzę, że to co wydarzyło się tego dnia miało ogromny wpływ na to, jak nasza współpraca się rozpoczęła. W tym miejscu odsyłam do samej audycji. Po audycji spędziliśmy z wiele godzin na telefonie, rozmawiając dosłownie o wszystkim, po czym okazało się, że obaj sprowadzamy siebie i muzykę do wspólnego mianownika. Z mojej strony nie mógłbym trafić na bardziej wyrozumiałego i otwartego na moją wizję wydawcy, dowodem na to jest choćby jakość wydania albumu czy jego wszechobecność, no i oczywiście sama cena, która jest podprogową sumą wszystkich cyfr w [4672].

Skąd więc inspiracje do tworzenia utworów dla [4672]? Czego trzeba słuchać, co należy czytać lub oglądać, by znaleźć się w odpowiednim stanie mentalnym do tak nieprzewidywalnej wycieczki, jaką jest płyta [aether]?

Nie wiem czy jestem w stanie przedstawić Ci funkcjonującą formułę, ja po prostu lubię grać i dłubać sobie w dźwiękach. Oglądam dużo filmów, dużo też czytam, ale raczej niekonwencjonalnej literatury. Swoją muzyką staram się zadawać pytanie. Albumy są raczej koncepcyjne i dotyczą wcześniej określonego tematu, to samo staram się przełożyć na motywy, począwszy od konstrukcji numerów. Wczesne kompozycje ubieram w surowe riffy, a później je szlifuje, dodając kolejne warstwy w poszukiwaniu odpowiedzi na wcześniej zadanie pytania. [aether] jest dość ciekawym zbiorem kompozycji, gdyż utwory powstawały w odwrotnej kolejności aniżeli obecnie znajdują się na płycie, stąd też dla wszystkich, którzy zetknęli się wcześniej z cyferkami, polecam słuchanie w kolejności przewidzianej na CD, w przypadku pierwszej styczności z projektem, lepiej wziąć głęboki oddech i rozpocząć przygodę od końca, czyli od ostatniego numeru.

4672 to niezwykle szczegółowo dopracowane detale projektu. Klipy poprzedzające wydanie płyty dobrze współgrają z charakterystyką utworów. Kto jest odpowiedzialny za ich koncepcję i realizację?

Inicjatorem wszystkich wizualnych aspektów cyferek jest Przemek. To właśnie on pomógł mi osiągnąć wcześniej jedynie zwerbalizowany cel. Mój skromny udział w tej przygodzie zaczyna i kończy się na montażu. Nie wiem jakim cudem Przemek trafił na mój pierwszy album [452Hz], ale to był właśnie moment w którym odnaleźliśmy się i zaczęliśmy knuć. Okazało się, iż fascynujemy się nie tylko podobnymi dźwiękami, ale również posiadamy bardzo zbliżoną do siebie estetykę. Na dobre nasza współpraca zawiązała się mniej więcej na początku 2016 roku, i bardzo szybko przerodziła się w jego 100% zaangażowanie w projekt i obecną jakże wymaganą obsesję, którą zresztą razem podzielamy. 

Maszynę zwaną 4672 ciężko jednoznacznie sklasyfikować gatunkowo, ale jedno jest pewne – muzyka jest nastawiona na nowoczesność. Przekraczasz granice klasycznej konstrukcji kompozycji, zagłębiając się w psychodelię i zimny industrial. Idąc dalej, jak myślisz – dni fizycznie produkowanych płyt są policzone, a rządzić będą nośniki cyfrowe?

Zdaję sobie sprawę z faktu, iż cyferek nie da się jednoznacznie sklasyfikować i bardzo się z tego powodu cieszę, tym bardziej że nie jestem już w tym przekonaniu sam (śmiech). Według mnie najgorszym, co może być dla artysty jest fakt przywalenia mu z szuflady, malujesz jak Picasso, grasz jak Meshuggah, rozumiem porównania i korelacje, ale wolałbym się nią stać (śmiech). Poniekąd już się to dzieje, The Metal Archiveodrzuciła nas ze względu na niewystarczającą zawartość METALU (śmiech), sądzę że jesteśmy na dobrej drodze (śmiech). Co do samej przyszłości nośników, to wszystko stoi pod wielkim znakiem zapytania. Nośnik CD leży na skraju swojej bezużyteczności i cierpię z tego powodu. Dla mnie muzyka z telefonu, laptopa czy innego bździdełka nie ma żadnego sensu, to jedynie zło konieczne. Nie wiem czy nie potrafię już słuchać muzyki w ten sposób, czy ta spłaszczona jakość mnie bardziej odrzuca. Skrycie liczę na to, że w końcu ruszy się to i może pójdzie to tym samym torem co obraz video i pojawią się wysokorozdzielcze nośniki?! Marzy mi się skomponowanie albumu w formacie np. 5.1 albo przynajmniej zarejestrowanie próby bądź nawet koncertu w ten właśnie sposób, fajnie byłoby dorzucić trochę więcej wielowymiarowości i przenieść doznania koncertowe w domowe zacisze. Może kiedyś będzie to w technologicznym zasięgu.

W przeszłości występowałeś w Abysal i [VZ]. Oba zespoły dorobiły się statusu rozpoznawalności na polskiej scenie, a potem o nich ucichło. Co się z nimi dzieje? Jest szansa na ich powrót?

Sądzę, że nikt już się nie obrazi jeśli uznam [vz] za zamknięty rozdział, Dawid i [sin] mają już własny projekt [psychozoik] na którego wydanie z niecierpliwością czekam, ja mam cyferki i tyle. Co do Abysal to dorzuciłem swoje trzy grosze do TheogonyMarad obecnie ciężko pracuje nad kolejnym albumem, do którego może też się dorzucę, najlepiej zapytać jego samego o plany.

Na koniec proszę odpowiedz mi na radykalne pytanie: co skłania Cię do grania metalu w kraju krzyża i disco polo. Przecież to się nie opłaca…

Jeśli plan jest, aby ograniczyć się formą czy zasięgiem, to faktycznie granie metalu w kraju krzyża i disco polo nie ma najmniejszego sensu; jeśli chodzi o samą opłacalność, to każdy szanujący się muzyk decydujący się na granie jakiejkolwiek awangardy wie, że nie robi się tego dla pieniędzy, przynajmniej na początku (śmiech). Oczywiście, nielicznym się to udaje, ale nie sądzę, aby był to wystarczający powód na to, żeby decydować się na tak karkołomną wycieczkę. Dla mnie to “catch 22” (śmiech). Niemniej, muzyka nie zna granic i nie ma najmniejszego znaczenia gdzie i jak powstaje, ważne, aby była szczera i sprawiała radochę, a przy okazji jeśli znajdą się jacyś odbiorcy – to można już mówić o sukcesie.

Dziękuję za rozmowę!


Skąd pomysł na nazwę “[4672]”? 

To liczba ile razy trzeba przesłuchać [aether] żeby w końcu zrozumieć o co nam tak naprawdę chodziło (śmiech)

Jakie jest Wasze największe marzenie muzyczne? 

Nie wiem czy jestem w stanie odpowiedzieć Ci na to pytanie, muzyki nie rozpatrujemy w kategorii: marzenia i celu do jakiego pragniemy dążyć. Dla mnie osobiście to raczej niekończąca się podróż po spektrosferze, bez celu, bez pragnień czy spin, czyste doświadczanie. Wspólnie też to tak traktujemy, a czas napewno pokaże co z tym będzie się działo.

Kogo chcielibyście zaprosić do nagrania kawałka? 

Elwisa gdyby żył i napewno Rodowicz (śmiech). A tak na poważnie, zazwyczaj udaje nam się zapraszać ludzi na których nam zależy, na chwilę obecją Ci na których nam zależy już o tym wiedzą. Aczkolwiek zawsze jestesmy otwarci na współpracę, więc jeśli grasz i podoba Ci się to co znajduje się pod szyldem cyferek, powinieneś się odezwać, dać nam znać. Zwłaszcza jeśli jesteś bębniarzem (śmiech). 

Co robicie poza graniem? 

To każdego indywidualna sprawa, jak to się mówi, robimy co musimy, aby utrzymać swoje głowy ponad wodą (śmiech). 

Nad czym obecnie pracujecie?

Obecnie pare małych projektów i nowy materiał zaczął się kształtować, Piotr pisze teksty, Przemek wkręcił się w nową makietę do następnego poklatkowego klipu, ja się skupiam na dźwiękach.

Czy planujecie w przyszłości zmienić styl granej przez was muzyki?

[4672] to nieustająca ewolucja, sądzę że to nieuniknione, nie zrozum mnie źle, nie zaczniemy grać nagle czegoś diametralnie różnego, ale nie trzymaj mnie za słowo, napewno zmiany jeśli się takowe pojawią i będą wnosiły coś do całości to zostaną poddane testom. 

Jak się poznaliście i jak wyglądały Wasze początki w zespole? Czy możecie opowiedzieć coś o sobie czytelnikom i fanom? 

Z Przemkiem poznaliśmy się przez przypadek, mimo iż dorastaliśmy w jednym mieście nasze drogi nigdy się nie skrzyżowały. Znaliśmy się jedynie ze słyszenia. Przełomowym momentem było wydanie [452Hz]. Z Piotrem, natomiast poznaliśmy się dopiero podczas pracy nad [aether], wcześniej byłem jego wielkim fanem i tylko spoglądałem w kierunku jego twórczości i czekałem na odpowiedni moment, aby zaprosić go do cyferek. 

Kto z was jest głównym motorem napędowym zespołu? 

Wibrujący wszechświat (śmiech) Ten statek nie ma kapitana, to ta nieodparta chęć tworzenia muzyki raczej nas napędza, to przysłowiowe przekleństwo i banicja muzyczna za razem (śmiech).

Skąd czerpiecie inspiracje muzyczne? 

Z codzienności, i w sumie z każdego przejawu twórczości rezonującej w okół nas. Ja widzę to jako “zadanie do wykonania”, mam taką teorię, że każdy z nas rodzi się ze ściśle określonym zadaniem do wykonania, a celem jest jedynie zrozumienie dlaczego ma to zrobić. Cała reszta to jedynie droga zmierzająca do odkrywania siebie.

Gdzie was usłyszą wasi fani w najbliższych miesiącach?

jeśli takowych posiadamy to oni wiedzą, że napewno nie na żywo (śmiech)

Czego wam życzyć? 

zdrowia? (śmiech)

Ostatnie słowo należy do Was! 

Serdecznie dziękujemy za poświęcony nam czas i z góry przepraszamy za zmarnowanie Waszego jesli cyferki Wam nie podeszły (śmiech). pozdrawiamy!,1387.html